سه شنبه ۱۶ بهمن ۱۳۸۶
نمی دونم تا حالا دقت کردید که ما دقیقا در حال گذر از عکاسی قدیمی به عکاسی جدید هستیم که به جای اینکه عکس ها به عکاسی بره و بعد در آلبومون قرار بگیره درون یک منبع ذخیره (هارد) ذخیره می شه
خب تا اینجا مشکلی نیست ولی چیزی که بعد از این موضع پیش میاد نگهداری این عکس هاست
من خودم عکس های زیادی رو دارم از جاهای که رفتم مراسمی که بودم ولی آیا من مطئمن هستم که جای این عکس ها امنه ؟ از بین نمی روند ؟ نه من مطمئن نیستم ! نمی دونم که اگر هارد یک کوفتیش بشه باید چه خاکی توی سرم بکنم؟
در قدیم مثلا تمام حلقه فیلم ها رو در یک جایی قرار می دادم و اگر عکس گم می شد , پاره می شد و یا آتش (!) می گرفت می دونستم که حلقه اصلی فیلم وجود داره ولی در زمان حال و با توجه که اینکه کامپیوتر در اکثر خانواده به وسیله ای برای تست-آزمایش بچه تبدیل شده(که البته حق طبیعی اون ها هم هست) آیا می شه با اطمینان خاطر از این موضوع گذشت ؟
و یا اینکه با اینکه اکثر مردم دوربین های دیجتالی دارند ولی هنوز فرهنگ دیدن عکس های پشت کامپیوتر جا نیافتده ! مثلا من متوجه شدم که عکس های که به صورت قدیمی بروی صفحه وجود داره بیشتر از یک عکسی که در کامپیوتر دارم بر روی من تاثیر گذاره و خاطره های اون برای من قابل لمس تره و عکس کامپیوتری رو یک شی چرکنویس می بینم که فاصله من تا نابود شدن اون یک کلیکه !
هدف من این نیست که مقایسه ای انجام بدم هدفم این بود که بگم آهای شما ای که ایده های جدید دارید, یک فکری در این مورد بکنید تا رستگار شوید.
پی نوشت :
۱.شاید در ممالک کفر کاری کرده باشند اگر خبری در این مورد دارید لطفا اعلام کنید.
۲.همین طوری رفتم ببینم این F-spot چه کوفتیه که Ubuntu به خاطر اون Mono رو توی بسته های اصلی اش گذاشته و بسیار لذت بردم ! همون کاری رو که ۳ روزه دارم با عکسام(تقسیم بندی) انجام می دم در مدت کوتاهی برام انجام می ده.برچسبها: Hallucination
نظر:
POWERD BY
B L O G E R
تمامی مطالب اینجا اگر بدرتون خورد واسه خودتون
